تندیس مهر باستان

روز درگذشت کوروش کبیر

کوروش بزرگ بنیانگذار کشور ایران ، مردی که عموم تاریخ نگاران او را «اندیشمند ، دادگستر و مهربان » توصیف کرده اند در مارس سال 530 پیش از میلاد ــ 9 سال پس اعلام امپراتوری ایران درگذشت . وی یازده سال پس از ایجاد دولت واحدی از سه طایفه مهاجر قوم آرین - پارس ، ماد و پارت - شهر بابل در جنوب عراق امروز و پایتخت یک امپراتوری به همان نام را تصرف و در آنجا در اکتبرسال 539 پیش از میلاد ایجاد امپراتوری مشترک المنافع ایران را اعلام کرده بود امپراتوری ایران در زمان کوروش که نام او در غرب با حروف یونانی ، سیروس و سایرس ، تلفظ می شود از هند تا مرمره و از سیحون تا دریای سرخ امتداد داشت . کوروش برای اخراج طوایف آرال که در آسیای میانه وارد سرزمین های امپراتوری پارسها( تاجیکستان امروز و نواحی اطراف) شده بودند به این منطقه رفته بود که به سوی او که سوار بر ارابه بود و سربازانش را در میدان جنگ هدایت می کرد زوبینی پرتاب شد و عمر وی پایان یافت. با وجود درگذشت کوروش ، سربازان او جنگ را بردند . آرالی ها تمدنی عقب مانده و غیر قابل قبول برای ایرانیان داشتند و کوروش مایل به آلوده شدن ایرانیان به این تمدن نبود. موسس و پدر کشور ایران که مادرش ماد و پدرش پارس بود در میدانهای جنگ،همیشه در میان سربازان بود و از آنان جدا نمی شد و جان خود را بر سر همین روش گذارد . او بارها گفته بود که نباید سرباز جان برکف نهد و بجنگد و افتخار پیروزی نصیب شاه شود که دور از میدان جنگ در چادر خود درمیان نیروهای محافظ و اسبان آماده برای فرار می آساید . جنازه کوروش همچنان مانده است و پس از وی پسرش کامبیز دوم بر جای او نشست که مصر را ضمیمه امپراتوری ایران کرد. کوروش جهانی فکر می کرد و همه ملتها را متساوی الحقوق می دانست و عقیده به ایجاد یک دولت جهانی داشت تا جنگها و خونریزی ها پایان یابد و یک قانون واحد حاکم بر روابط ملتها باشد . اعلامیه او پس از فتح بابل که سلطانش به آزار دادن سایر ملل و نیز اتباع خود شهرت داشت، نخستین منشور ملل متحد شناخته شده و نگهداری می گردد کوروش پس از تصرف هرسرزمین که می کوشید با کمترین تلفات انسانی صورت گیرد ، رهبری آن ملت را تغییر نمی داد، آداب و قوانین و دین ایرانیان ( آیین زرتشت) را به آنان تحمیل نمی کرد . وی شورائی از این رهبران به ریاست خود تشکیل داده بود و امپراتوری او در حقیقت یک جامعه مشترک المنافع بود و شرط عضویت در این جامعه دادن آزادی به مردم خود ، بر قراری حکومت قانون ، منع بردگی و قطع ظلم و تعدی بود. ارتش کوروش سربازان اسیر را به بردگی نمی فروخت و اموال ملت مغلوب را مصادره و غارت نمی کرد . یهودیان در کتاب مقدس خود کوروش را آزادیبخش و او را یک مسیح خوانده اند. کوروش اسیران یهودی دولت بابل را آزاد کرد و به وطن خود بازگردانید و با پول ایران شهرهایشان را که به دست سلطان بابل ویران شده بود مرمت و نوسازی کرد طبق نوشته برخی از مورخان ، فوت کوروش در چهارم مارس يا چهاردهم اسفند ماه اتفاق افتاد . کوروش کبیردرغرب معروف به سیروس است البته کوروش دوم است که از نوابغ روزگار بوده وخواسته است در عالم اساس تمدن جدیدی نهد و مردم را از ظلم و ستم رهایی بخشد ملل مختلف قدیم وی را نجات دهنده و یهودیان وی را همچون چوپانی میدانند که از جانب خدا مامورمحافظت عباد است . اوضاع داخلی ماد موجب شد کوروش علیه آخرين پادشاه مادها قیام کرده و ی را در جنگ پازارگاد شکست دهد.در ادامه سپاهیان استیاک علیه وی شوریدند و او را تسلیم کوروش نمودند کوروش نسبت به او آزار و اذیتی روا نداشت مدتی بعد پادشاه لیدی کرزوس قصد جنگ با کوروش را نمود اما کوروش وی رامهلت نداد و وارد سارد پایتخت لیدی شد لشگرایران هنگامی وارد سارد شد که پادشاه لیدی قصد سوزاندن خود وخانواده اش را داشت اما به دستورکوروش آتش راخاموش کردند وپادشاه لیدی رانجات دادند .