تندیس مهر باستان

بابك خرمدين

پدر بابك روغن فروشي از مردم مداين بود و چون به آيين مزدكي گراييده بود، از بيم جان به آذرآبادگان گريخت . در آنجا ، در روستاي " بلال آباد " همسر حامله اش، فرزندي بدنيا آورد كه " پاپك" نام گرفت. تازيان او را بابك گفتند . چون خليفه اندر آمد، همگان خم شدند و كرنش كردند جز بابك، كه بسان كوهي استوار ايستاده بود. پس از چند گاه خاموشي هراس انگيز، سرانجام خليفه نشست و به پرخاش گفت:" اي سگ، چرادرجهان فتنه انگيختي؟ بابك خاموش و استوار ايستاده بود و هيچ واكنشي از خود نشان نداد .معتصم بار ديگر گفت: " اي سگ، با توام !" بابك همچنان استوار و خاموش بود... در اين همگام " افشين" سر نزديك گوش بابك كرده و گفت:" واي بر تو ، خليفه از تو پرسد و تو خاموشي ؟ بابك گفت : " منم بابك" خليفه در حاليكه از خشم سرخ شده بود گفت: " اي بابك، تو كاري كردی كه هيچكس نكرده بود ، پس ا ينك تحمل مجازاتي را بكن كه هيچكس تا كنون تحمل نكرده است بابك گفت: " پس بزودي تاب مرا خواهي ديد" دژخيم وارد شد و سفره ئ خود گسترد ، تن بابك رابرهنه كردند گفت : زهي آساني . خليفه دستور داد كه دست راستش را از مچ ببرند وهيچ اثري از درد در سيماي اين قهرمان ديده نشد همه ئ تاريخ نويسان نوشته اند كه چون دست بابك از پيكرش جدا شد، وي مچ خون آلود خود را به چهره اش ماليد و با دست چپ، همه ئ چهره اش را بخون شست. معتصم بپرسيد كه از چه رو چنين كرد . از او پرسيدند و گفت:" چون چهره ام از رفتن خون زرد شود، مبادا كه پندارند كه از ترس بوده است . بابك خرمدين به بازگويی برخی از منابع در بيست سال شورش ۲۵۵۵۰۰ تن از تازيان را كشت و بسياري از سركرده هاي معتصم و مامون را از پاي درآورد. در سال ۲۲۰ ه.ق. حيدر بن كاووس و پشت سر وي سردار ترك ديگري بنام بغاي و بعد جعفر خياط و سپس ايتاخ را(با سي ميليون درهم مخارج قشون) روانه كرد و در نهايت افشين پس از ۲ سال كارزار و خدعه و نيرنگ بر بابك دست يافت. اين مرد چنان وحشتي در امپراطوري عرب پديد آورد كه خواب و خور را از خلفاي ايشان ربوده بود .